
Żylaki w ciąży pojawiają się wskutek zmian hormonalnych, większej objętości krwi i utrudnionego odpływu żylnego. W artykule wyjaśniamy, jak je rozpoznać, kiedy zgłosić się do flebologa oraz jakie metody leczenia i profilaktyki stosuje się w ciąży.
Czego dowiesz się z tego artykułu:
Częstość występowania żylaków u kobiet w ciąży w niektórych badaniach sięga około 40%.
Patogeneza żylaków w ciąży jest wieloczynnikowa i obejmuje kilka mechanizmów oddziałujących na układ żylny:
Wraz z poszerzaniem się żyły jej zastawki mogą przestać prawidłowo się domykać. Prowadzi to do refluksu żylnego, czyli cofania się krwi, które zwiększa ciśnienie żylne i sprzyja dalszemu poszerzaniu żyły u kobiet w ciąży.
W okresie ciąży zmiany w układzie żylnym mogą nasilać się wraz z jej rozwojem. W badaniu obejmującym pierworódki od II do III trymestru stopniowo zwiększały się średnica żył i czas zamykania zastawek. U większości badanych parametry wróciły do wartości wyjściowych w ciągu 3 miesięcy po porodzie. Zmiany obecne jeszcze przed zajściem w ciążę mają mniejszą skłonność do regresji.

Żylaki należy odróżnić od zakrzepicy. Ciąża fizjologicznie zwiększa krzepliwość krwi, jednak sama nadkrzepliwość nie jest przyczyną powstawania żylaków.
Często pierwszym sygnałem są widoczne pod skórą zmiany naczyniowe na nogach. Z czasem mogą dołączyć objawy żylaków związane z zastojem krwi w kończynach dolnych.
Najczęściej obserwuje się:
Żylakom mogą towarzyszyć objawy niewydolności żylnej nasilające się po długim staniu, siedzeniu lub pod koniec dnia:
Sam obrzęk kończyn dolnych nie oznacza niewydolności żylnej w ciąży. W jednym z badań zdrowych pierworódek występował u 20% kobiet w II trymestrze i 55% w III trymestrze, bez wyraźnego związku z refluksem żylnym. Obrzęki obu nóg mogą więc wynikać z fizjologicznych zmian zachodzących w organizmie kobiet w ciąży.
Przebarwienia, wyprysk żylny, stwardnienie skóry lub owrzodzenia (rany) mogą świadczyć o bardziej zaawansowanej przewlekłej chorobie żylnej i częściej dotyczą pacjentek, u których problem występował już przed ciążą.
Żylaki mogą pojawiać się również poza kończynami dolnymi. W obrębie sromu mogą powodować uczucie pełności, rozpierania, świąd, ból lub dyskomfort podczas współżycia.
Sam wygląd naczyń nie pozwala ocenić pracy zastawek ani obecności refluksu żylnego. Przy nasilonych lub nietypowych objawach lekarz może zalecić USG Doppler w celu oceny przepływu krwi w żyłach.
Wizyta u lekarza flebologa lub chirurga jest wskazana, gdy żylaki lub dolegliwości:
Pilnej oceny wymagają:
Zakrzepica żylna u kobiet w ciąży i połogu pozostaje stosunkowo rzadka, ale potencjalnie groźna. W ciąży i pierwszych 6 tygodniach po porodzie występuje u około 1–2 na 1000 kobiet, dlatego objawów alarmowych nie należy przypisywać automatycznie żylakom.
W przypadku nowych lub nasilających się dolegliwości warto poinformować również ginekologa prowadzącego ciążę.
Leczenie żylaków w czasie ciąży ma przede wszystkim charakter zachowawczy. Zabiegów zamykających lub usuwających niewydolne żyły zasadniczo nie wykonuje się w tym okresie. Wyjątek stanowią szczególne sytuacje kliniczne. Takie postępowanie zalecają również wytyczne NICE.
Podstawowym celem jest ograniczenie zastoju żylnego i zmniejszenie dolegliwości. W zależności od obrazu klinicznego lekarz może zalecić:
Po porodzie zwykle obserwujemy zmniejszenie się części zmian wraz z normalizacją warunków przepływu żylnego. Jeśli jednak żylaki utrzymują się po ciąży, po ocenie układu żylnego można dobrać odpowiednią metodę leczenia.
W Smart Medica stosujemy m.in.:
Żylakom w ciąży nie zawsze można zapobiec. Można jednak ograniczać czynniki, które dodatkowo zwiększają obciążenie układu żylnego.
W codziennej profilaktyce warto zwrócić uwagę na kilka kwestii:
Profilaktyka powinna być dostosowana do przebiegu ciąży i indywidualnych czynników ryzyka choroby żylnej.
Więcej praktycznych zasad opisujemy również w poradniku: jak zapobiegać żylakom kończyn dolnych.
Nie. Przyszłe mamy nie są jednakowo narażone na żylaki. Ryzyko zależy m.in. od predyspozycji genetycznych, wcześniejszych żylaków, liczby ciąż i stylu życia.
Część żylaków, które pojawiły się dopiero w ciąży, może zmniejszyć się w ciągu kilku miesięcy po porodzie. Zmiany obecne wcześniej częściej utrzymują się i mogą wymagać leczenia.
Najczęściej nie stanowią bezpośredniego zagrożenia, ale mogą powodować ból, obrzęki i nasilać niewydolność żylną. Pilnej oceny wymagają nagły jednostronny obrzęk, silny ból, zaczerwienienie lub duszność.
Tak. USG Doppler jest badaniem nieinwazyjnym i może być wykonywane w ciąży. Pozwala ocenić przepływ krwi, drożność żył i pracę zastawek żylnych.
Same żylaki kończyn dolnych zwykle nie przesądzają o sposobie porodu. Decyzję dotyczącą przebiegu ciąży i porodu, w tym porodu drogami natury lub cięcia cesarskiego, podejmuje zespół prowadzący ciążę na podstawie pełnej sytuacji położniczej.
Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej.
Aguree S., Gernand A.D., Plasma volume expansion across healthy pregnancy: a systematic review and meta–analysis of longitudinal studies, BMC Pregnancy and Childbirth, 2019;19:508. DOI: 10.1186/s12884-019-2619-6.
Asbeutah A.M., Al–Azemi M., Al–Sarhan S., Almajran A., Asfar S.K., Changes in the diameter and valve closure time of leg veins in primigravida women during pregnancy, Journal of Vascular Surgery: Venous and Lymphatic Disorders, 2015;3(2):147–153. DOI: 10.1016/j.jvsv.2014.09.005.
Gardenghi L.A., Dezotti N.R., Dalio M.B., Joviliano E.E., Piccinato C.E., Gestational lower limb edema and venous reflux in healthy primigravidae, International Angiology, 2017;36(6):569–573. DOI: 10.23736/S0392-9590.17.03865-2.
Royal College of Obstetricians and Gynaecologists (RCOG), Diagnosis and treatment of venous thrombosis in pregnancy and after birth, Patient Information, 2015.
Karaś R., Lepich T., Spyra R., Bajor G., Żylaki kończyn dolnych u kobiet w ciąży, Pielęgniarstwo Chirurgiczne i Angiologiczne, 2024;18(3):75–80. DOI: 10.5114/.2024.144113.
Podolak-Dawidziak M., Krasiński Z., Urbanek T., Undas A. i wsp., Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa – profilaktyka, rozpoznawanie i leczenie. Wytyczne polskie – aktualizacja 2025, Medycyna Praktyczna, 2025; wydanie specjalne 1:1–120.
Małek G., Nowicki A., Standardy badań ultrasonograficznych Polskiego Towarzystwa Ultrasonograficznego – aktualizacja. Badanie żył kończyn dolnych, Journal of Ultrasonography, 2014;14(58):287–296. DOI: 10.15557/JoU.2014.0029.
Szewczyk M.T., Jawień A., Cwajda-Białasik J., Cierzniakowska K., Podstawowe zasady kompresjoterapii, Pielęgniarstwo Chirurgiczne i Angiologiczne, 2009;3(3):89–92.
Lek. Antoni Leja – założyciel przychodni specjalistycznej Smart Medica, absolwent I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Specjalista z zakresu chirurgii ogólnej, proktolog i flebolog. Numer Prawa Wykonywania Zawodu: 3161945.
